Każda z tych blizn ma swoją historię: inny czas gojenia, inne tkanki, inną reakcję ciała.
Zdjęcie pokazuje fragment tej historii. Dotyk, ruch, oddech i codzienność zostają poza kadrem.
Zdjęcie pokazuje fragment. Ciało pokazuje resztę.
Efekty są indywidualne i zależą m.in. od rodzaju blizny, czasu jej powstania i reakcji tkanek, dlatego pierwszym krokiem zawsze jest rozmowa i obserwacja, nie gotowy schemat.
Nie musisz wiedzieć, jak to nazwać.
Wystarczy, że opowiesz mi, co czujesz swoimi słowami, bez pośpiechu.
